Zamknij

Czego nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu

14:23, 20.11.2018 | materiał partnera
Skomentuj

Przedmiotem opodatkowania, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, jest właśnie dochód. Ogólną definicję dochodu, ustawodawca zawarł w art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - dochód jest nadwyżką sumy przychodów z tego źródła, nad kosztami ich uzyskania w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Dlatego, do obliczenia zobowiązania podatkowego ważne jest posiadanie wiedzy, co może być kosztem przychodu.

Zasady ogólne

Koszt uzyskania przychodu, to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Od tych wskazówek ogólnych ustawodawca przewidział wiele wyjątków i limitów - np. w przypadku stosunków służbowych, stosunku pracy i tym podobnych, ustawodawca określił limity kwot miesięcznych, które mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Obecnie są to kwoty: 111,25 zł miesięcznie w przypadku jednego stosunku pracy oraz maksymalnie rocznie 2002,05 zł w przypadku większej ilości stosunków pracy. Dla podatników zamieszkujących w innej miejscowości niż zakład pracy, są to kwoty 139,06 zł miesięcznie dla jednego stosunku pracy oraz maksymalnie 2502,56 zł na rok w przypadku więcej niż jednego stosunku pracy.

Wyjątki

Katalog wyjątków znajduje się między innymi w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawiera on katalog najpopularniejszych wyłączeń, nie jest to jednak katalog zamknięty tylko w tym jednym artykule. W tej kwestii ustawodawca stwierdza, że nie należy uważać za koszty uzyskania przychodów:

  • wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego;
  • wydatków na nabycie lub wytworzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych;
  • wydatków na ulepszenie środków trwałych powiększające wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych;
  • określonych odpisów amortyzacyjnych;
  • strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych;
  • strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli utraciły tak zwaną przydatność gospodarczą w powodu zmiany rodzaju działalności;
  • z założenia odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika z wyjątkami;
  • wydatków na spłatę pożyczek (kredytów) z wyjątkami, spłatę innych zobowiązań z tytułu udzielonych gwarancji i poręczeń, umorzeń kapitałów pozostających w związku z utworzeniem/nabyciem/powiększeniem lub ulepszeniem źródła przychodów;
  • określonych odsetek od kapitału;
  • wskazanych składek, ubezpieczeń i podatków.

Podsumowanie i rekomendacje

Rekomendowanym rozwiązaniem, przez zastosowaniem jakiejkolwiek operacji potencjalnie zmieniającej wysokość zobowiązania podatkowego, jest sprawdzenie aktualnie obowiązujących przepisów. Chodzi o to, aby deklarując oraz opłacając zobowiązanie podatkowe podatnik był pewny, że ma możliwość oraz prawo do obniżenia jego wysokości, np. ze względu na koszty uzyskania przychodu. Ewentualne nieuprawnione obniżenie deklarowanego i wpłacanego podatku może powodować negatywne konsekwencje zarówno prawne jak i finansowe (nałożone kary).

(materiał partnera)

Komentarze (0)

Brak komentarzy, Twój może być pierwszy.

Dodaj komentarz

REKLAMA
© wabrzezno365.pl | Prawa zastrzeżone